Zal dat Kwartje in de zorg nu eindelijk eens vallen?

  We zien het met lede ogen aan. Hoe de hele boel uit elkaar sodemietert. Vooral in de zorg, omdat we daar het meest komen. Mensen spreken die daar werken. Allemaal, stuk voor stuk, het hart op de goede plek. Liefdevol, zorgzaam, hardwerkend en welwillend. En...

“Jij…”

Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan? Het lijkt alsof we soms volgens deze omgekeerde slogan zijn gaan leven. Simpele dingen worden ingewikkeld gemaakt, discussies worden als vanzelf ‘ruzie’ en de beschuldigingen vliegen als in een soort overspannen...

Kiezen. Voor…

“Pas als je echt naar jezelf kunt kijken, zie je de ander”. Ze knikt. “Precies dat. Ik durfde het zo lang niet! En daardoor zag ik ook niet meer wat er recht voor mijn neus stond! Of liever gezegd… wie!” Een brede glimlach verandert haar...

Alleen

Daar staat ze. Klein, kwetsbaar. “Maar ik kán het helemaal niet alleen!” Ze lijkt nog het meest op een bang vogeltje. Ze vertelt over haar angst. De spanning. Ze durft echt niet. Ze is bang voor eenzaamheid en bang het zelf niet te kunnen. Ze is jaren...

Carnaval

Carnaval. Het ultieme excuus om haar maskertje nóg wat steviger op te zetten. Want ooo wat is ze gezellig en leuk en positief en wat doet ze lekker mee met de rest, zoals ook van haar verwacht wordt. Ze glimlacht, knipoogt, zwaait, drinkt en zingt mee. Nog even...

Fonetisch

Mijn hoofd is een mega-opslagplaats van zinloze, soms volledig overbodig spontaan presente, informatie. Woorden, zinnen, melodietjes, drumrifjes en gitaarsolo’s. Zonder nadenken zet ik de tweede stem in bij Chasing cars, ben ik ineens Phill (Collins, vooral in...