T

Vorige week. Heftig nieuws. Een jonge vrouw, vol plannen, ambities, leven… was er niet meer. Verongelukt. Ik moet nog steeds slikken als ik erover schrijf. Wat een ongelooflijk drama. Niet te bevatten. Ik kende haar niet goed, maar we hadden geregeld app-contact...

“Serieus? Echt… Serieus?”

Zo’n 25 keer per dag kan mijn lieve vrouw dit tegen mij aansmijten. Vol met oordeel, verbazing en doordrenkt in afkeur over wat ik nu weer heb gedaan, ga doen, bedacht heb of voorzichtig betracht te gaan ontdekken. Of toch niet? Ik zou er zo gek van kunnen...

Deksels

Ik zie haar staan en voel hoe mijn eigen handen zich tot vuisten ballen. Het is zo herkenbaar. Haar verhaal, haar uitspraken, de uitdrukking in haar gezicht. Grote ogen, pikzwarte pupillen. Angst. Het is pijnlijk, rauw en misselijk makend om te zien en met haar mee te...

Laat alles er zijn

Wat een kracht zit er in vastgezette emoties. Ik voelde het van het weekend weer. Stond ik dan… in de kerk, mijn oom toespreken op zijn laatste dag (of hoe je die dag ook noemt). Ik mocht spreken namens alle neven en nichten. Ik ging stuk… geheel stuk....

Hoe ‘niet meer’​ niet werkt

Ik betrapte mij er van de week weer op… mijn leven scannen en vervolgens inzoomen op ‘wat er (nog) niet goed is of gaat’. Of het nu bij mijzelf of bij een ander is. Zaniken zeiken en klagen, zeuren en slachtoffer zijn. Slachtoffer mijn eigen...

Vrijheid is afwijken van de norm

Ik vond het het aller moeilijkste in mijn jeugd en in mijn latere bewustwordingsproces richting vrijheid; vreemd gevonden worden. In een wereld waar meelopen, presteren en steeds beter moeten zijn een streven was, voelde ik mij zo vaak alleen. Iets van mijn leven...