door kwartjes | mrt 17, 2019 | Blog
Het stroomt. In mij. En uit mij. En nee… voor de beelddenkers out there… alleen maar uit mijn ogen. Tranen. Van ontroering, onvoorwaardelijke liefde, oud verdriet…en ja… het feit dat ‘Shallow’ aanstaat werkt ook mee. Ik voel me...
door kwartjes | mrt 16, 2019 | Blog
Ze bleef het doen. Regelen. Jongleren. Zorgen voor anderen. Doen alsof het goed gaat. Tot de baksteen kwam. Het begon met een kiezeltje. Pok… tegen haar hoofd. Joehoe… doe eens even kalm aan joh! Ze negeerde hem. Er was nog zoveel te doen. Door! Hup! Na...
door kwartjes | mrt 15, 2019 | Blog
“Ik weet eigenlijk zelf ook niet zo goed wat ik doe”. Zijn wangen kleuren rood. Hij durft het eindelijk hardop te zeggen. Ik kijk hem aan. “Ik ook niet altijd”. Zijn ogen worden groot. “Maar… jij weet toch altijd precies wat je...
door kwartjes | mrt 14, 2019 | Blog
Intensive Care. Letterlijke vertaling: Intensieve (ver)zorg(ing). Soms zelfs met een V ervoor, van ‘Very’. Dus dan wordt het ook nog eens zéér intensief. Ik heb zelf nooit op een IC gelegen. Gelukkig niet. Als je je daar moet melden is de nood hoog, en er is haast...
door kwartjes | mrt 13, 2019 | Blog
“Ik hou ook van pizza. Zonder korst. Anders kan ik het niet kauwen”. Ter illustratie trekt hij zijn bovenlip op. Hij mist het grootste deel van zijn boventanden. Een lange tong steekt tot bijna aan zijn kin uit zijn mond. “Pizza Margherita,...
door kwartjes | mrt 12, 2019 | Blog
We laten mensen graag en vaak kennis maken met hun ‘Bus’. Een heel peloton aan stemmetjes (ik-jes) die allemaal een eigen functie en reden van bestaan hebben. Ze zijn vaak super-irritant.. vooral die eigenwijze types die zonder overleg het stuur...
Recente reacties