Stil van…

Ineens zijn er tranen. Omdat het zo ongelooflijk onwerkelijk is wat er nu op de tv gebeurt, te zien is…zo leeg is het daar vast nog nooit geweest. Het raakt me. De beelden, de verhalen. Gevoel van eenzaamheid.. en tegelijkertijd samen. Raar....

Eetbui of Huilbui

  5 kilo. In 4 weken. Door het niks doen. Ja … wel íets… eten. Grazen, zoeken, snaaien en soms helemaal los gaan op alles wat er nog maar aan eetbaars te vinden is. Het ging zo goed. Toen ze kon gaan werken, afleiding had, bezig was. Nu is alles weg...

Tastbaar of voelbaar?

Een strijd waar ik veel mee heb gevochten. In zo ongelooflijk veel omgevingen. Ik nam besluiten op gevoel. Op een innerlijk weten wat wel of niet werkte. Heel vaak tegen overtuigingen in. Overtuigingen die er waren omdat zij gecreëerd waren om zo spoedig als mogelijk...

Angst van jou

“Mens, wat ben je mooi… kwetsbaar, open… als je voldoet aan mijn verwachtingen” Het wordt nooit zo gezegd. Toch is dit vaak wel de ware boodschap. Kijk eens ‘op werk’ hoe vaak volledige openheid, persoonlijke waarheid echt...

Deksels

Ik zie haar staan en voel hoe mijn eigen handen zich tot vuisten ballen. Het is zo herkenbaar. Haar verhaal, haar uitspraken, de uitdrukking in haar gezicht. Grote ogen, pikzwarte pupillen. Angst. Het is pijnlijk, rauw en misselijk makend om te zien en met haar mee te...

Laat alles er zijn

Wat een kracht zit er in vastgezette emoties. Ik voelde het van het weekend weer. Stond ik dan… in de kerk, mijn oom toespreken op zijn laatste dag (of hoe je die dag ook noemt). Ik mocht spreken namens alle neven en nichten. Ik ging stuk… geheel stuk....