Gisteren hadden we het over dempen, maskers, je anders voordoen omdat je denkt dat de ander dat verwacht of wil. En hoe belangrijk het is daar niet meer in te trappen, maar vanaf nu gewoon heerlijk helemaal Jezelf te mogen en kunnen zijn!  Wij merken zelf iedere dag weer hoe fijn en makkelijk dat is, als je maar durft!

Dit liedje van Harrie Jekkers (ja, dezelfde die ook ‘Ik hou van mij’ maakte) past hier volgens ons heel mooi bij. Luister maar eens.

 

 

“En ik weet, nu dat ik groot ben
Geen zeeman of piloot ben
En ook zelf nooit op de maan zal staan
Dat je de ruimte moet krijgen
Om boven jezelf uit te stijgen
Misschien had ik hier nooit gestaan
Als ik toen niet met mijn Spoetnik
Naar de maan toe was gegaan
Als ik toen niet met mijn goudvis
Naar zee toe was gegaan”

 

Met een goudvis naar zee. Of met de hond. Naar het bos mag ook. De hei, een blokje om de flat… Het geeft ruimte, lucht, het maakt dat gedachten ineens een stuk minder belangrijk worden en: het is nog gezond ook! Veel makkelijker en beter vol te houden dan die uren in de sportschool. Hoe vaak heb jij niet een abonnement gehad dat je na een half jaar toch maar weer opgezegd hebt omdat je in dat halve jaar precies drie keer geweest bent? Begrijp ons niet verkeerd: als jij de sportschool héérlijk vindt en er een enorme uitlaatklep, uitdaging en flitsend tijdverdrijf aan hebt: helemaal geweldig! Vooral lekker doen! Wij hebben het nu vooral tegen die drie-keer-per-half-jaar-sporters die er steeds weer intuinen. Ook hier gaat het weer om de ‘goede voornemens’. Voornemen is niet hetzelfde als DOEN. We hopen dat dat inmiddels duidelijk is 😉

 

Onze nummer 7 voor de F*CK-IT-Top 10 is:

 

 

 

We wonen zelf 500 meter van het strand en vinden dat erg fijn. We gaan bijna dagelijks even naar zee en zeker nu er een blije viervoeter bij is gekomen vermaken we ons daar volop. Het is echt even een buiten-, bewegings-, natuur-, oplaadmoment voor ons geworden. We hebben er zelfs een filmpje gemaakt… niet altijd even goed te verstaan door de wind, maar we hebben ons best gedaan 🙂 Kijk maar! (Het filmpje stopt ineens omdat het echt niet meer verstaanbaar was, de rest van het filmpje vind je onder de oefeningen op deze pagina 🙂 )

 

 

Ga vandaag ook eens lekker naar buiten! Ondanks het pré-geknal en de oliebollendamp. Wandel, fiets, dans of ren, als je maar buiten bent 🙂 Paraplu, skibroek en stevige laarzen zijn toegestaan. We gaan je eerst nog wat meer vertellen over lopen en wandelen op een manier die je waarschijnlijk niet gewend bent. Laat je maar verrassen!

 

Misschien heb je het wel eens ervaren. Je loopt over straat en een paar minuten later ben je waar je wezen wilt, maar je hebt geen idee hoe je er gekomen bent. Dat overkomt veel mensen en het roept een vraag op. Als je niet aanwezig was ‘in de straat’, waar was je dan wel? Bijna altijd is het antwoord: in je hoofd. Als je in gedachten bent terwijl je over straat loopt, zijn de consequenties vaak te overzien. Dat is anders wanneer je achter het stuur zit. Je bent vast wel eens tot de ontdekking gekomen dat je een flink aantal kilometers hebt gereden zonder enig besef te hebben van waar je al die tijd met je aandacht hebt gezeten. Het is zowel grappig als beangstigend – grappig dat het mogelijk is om zo afwezig te zijn, beangstigend vanwege de mogelijke consequenties. Maar dit soort dingen gebeuren niet voor niets, er is een duidelijke reden voor. En die reden ligt meer voor de hand dan je zou denken.

 

Lopen is iets wat we vaak doen, we zijn er helemaal aan gewend. De loopbeweging is bijna ‘autonoom’ geworden, je hoeft er niet meer bij na te denken: het gaat vanzelf. Je benen bewegen, maar je hoofd is met iets heel anders bezig. Misschien denk je na over iets dat al langer speelt, misschien worden nieuwe gedachten opgeroepen door de mensen of dingen die je in je omgeving ziet. Vooral als je in een drukke stad of op een drukke plek woont, gebeurt dit snel.

 

Leuk testje om wat minder op de automatische piloot te lopen is de Silly Walks-oefening. Je kent die loopjes vast wel van John Cleese. Een manier van lopen waar uitvoerig over nagedacht moet zijn. Lopen zonder om te vallen, maar wel op een manier die er zo gek mogelijk uit ziet. Probeer het zelf nu maar eens. Hoe diep moet je nadenken om op zo’n manier te kunnen lopen? Normaal gesproken lopen we gewoon… te lopen. Terwijl we ondertussen andere dingen doen: op onze telefoon kijken, een appeltje eten, of kletsen met degene die naast ons loopt. Hoe kunnen we nu lopen met volle aandacht voor alleen dat ene dat op zo’n moment eigenlijk belangrijk is? Het lopen op zich. Zonder doel (niet een uurtje, 5 kilometer, een standaard rondje, maar gewoon lopen om het lopen), met al onze aandacht op de loopbeweging op zich? Dat leer je vandaag!

 

 

 

De wandelmeditatie is óók een kans om te oefenen om van die automatische piloot af te gaan. Loop tijdens de oefening wat langzamer dan je gewend bent. Je loopt niet om een bepaalde plaats te bereiken. Je hoeft je dus niet te haasten. Loop niet ‘voorover hellend’, maar ontspannen rechtop. Kalm en zelfbewust, gezicht ontspannen, hoofd recht op de romp. Je loopt niet om dáár te komen, maar om hier te zijn. Het pad is je doel. Wees je bewust van elke stap die je zet. Voel hoe je voet met de hiel de grond raakt, merk hoe de voet zich afwikkelt. De voetzool buigt, tot je de tenen optilt. In het begin is het misschien onwennig, en naar je eigen idee een beetje raar. Maar na enige oefening word je vanzelf kalm. Geef jezelf de tijd.

 

Als je het binnen (of vlakbij huis) gaat uitproberen kun je een plek uitkiezen waar je 3 tot 10 meter heen en weer kunt lopen. Bijvoorbeeld: in de woonkamer, in een gang of buiten in de tuin, op het balkon of op het terras. Het is wel aan te raden een ruimte te gebruiken waar je rustig kunt oefenen en waar anderen je niet storen of kunnen zien, want de wandelmeditatie kan er voor mensen die dit niet kennen wel een beetje raar uitzien (daar kán je natuurlijk ook gewoon weer schijt aan hebben, maar we snappen het ook als je liever even alleen bent 😉 ). Zet de oefening aan en probeer het gewoon eens. Je kunt ook een stukje achteruit lopen tijdens het oefenen. Je zet de voeten dan veel bewuster neer en kan beide voeten helemaal afwikkelen en ‘linkervoet, rechtervoet’ in jezelf zeggen. Hou het wel veilig 🙂 .

 

Beluister hier de Loopmeditatie:

 

Als je buiten een rustige omgeving hebt waar je kunt gaan lopen, of wanneer je je niets aantrekt van wat anderen van jouw manier van lopen vinden, probeer dan zeker eens onderstaande wandeling te maken. De basis is hetzelfde. Let op je manier van lopen. Als je een tijdje op het lopen hebt gelet, kun je de aandacht verleggen naar je omgeving. Gebruik je zintuigen. Voel hoe de wind langs je gezicht strijkt, hoor het fluiten van de vogels, ruik het versgemaaide gras. Als je merkt dat je gaat haasten, kun je besluiten het tempo te laten zakken. Tot je weer kalm en ontspannen loopt. Als je wilt kun je ook even stilstaan of iets oppakken. Want alles wat je met aandacht doet – ook stilstaan en bukken – draagt bij aan helderheid en ontspanning. Je kunt deze manier van lopen zelfs doen op het perron van een station. Of terwijl je in de supermarkt langzaam een winkelwagentje voor je uit duwt. Je kunt het lopen combineren met bewust ademen. Dan merk je na een tijdje een ritme. Je zet misschien twee, drie of vier passen tijdens de inademing, en twee, drie of vier tijdens de uitademing. Je merkt het vanzelf.

 

Wandelmeditatie

 

 

Veel loop-plezier! 🙂 En kom maar door met die Silly Walks, via de mail, of op Facebook 🙂

 

Tot morgen!

Liefs, Naath & Jeroen