Acceptatie is instant verandering

Wat??!??! No way Kortekaas. Echt hoor, die gozer is gek. Zo simpel is het niet. Kijk maar naar al die boeken over transformatie, verandermanagement, loslaten enzovoort…die goeroes weten toch wel waar ze over praten…man o man, Jeroen, nu maak je het te gek! En toch zeg ik het gewoon lieve … Lees Meer

Wat zeg je?

Onzuiverheid is voor mij iedere keer weer iets waar ik van slag van raak. Niet ernstig, maar het brengt in mij een naar gevoel naar boven. Wat ik het beste kan beschrijven als dat van onveiligheid en onrust. Ik heb het ook als iemand vals zingt of als een muzieknoot … Lees Meer

Lef geeft leven!

Strak gezicht, armen over elkaar en de tenen die zijn hele gewicht schijnen te dragen; ‘ik geef niks weg en alles blijft grdevvre..domme onder controle… mijn controle’. Ik hoor hem de woorden niet zeggen, maar ze komen wel bij hem vandaan. Verbaal vertelt hij over de zaken die hij niet … Lees Meer

Follow the leader

Je zou bijna het liedje verder meezingen, ja toch? Maar dat bedoel ik hier niet. Ik hoor het mijzelf nog zeggen; ‘Volg goed de andere leidinggevenden en let op wat zij doen. Daar kan je van leren’. Al wat jaren geleden was het. Net leidinggevende bij ‘een hele grote speler … Lees Meer

Keiharde stilte

  Direct zie ik haar onrust, de tenen op ‘alert’, haar houding onzeker en wachtend op wat komen gaat. Snel neemt ze de controle, zodat ze weet dat ik haar niet weer zie en zij via mij zichzelf.   Ze weet nog van de vorige keer dat ‘mijn innerlijke radio’ … Lees Meer

Winterjurk

    “Dikke lelijke koe!” Haar armen stevig over elkaar, haar ogen bijna dicht geknepen. Ik zucht. Daar gaan we weer. Kan ze nou echt niks beters bedenken dan wéér die koe? Ik doe mijn ogen dicht en wens heel hard dat ze ineens verdwenen is als ik ze weer … Lees Meer

De muur.

  Perspectief. Iets in het vooruitzicht hebben, ergens naar uit kijken, een frisse blik hebben of krijgen op wat er allemaal mogelijk is. We mochten er de afgelopen week een aantal mensen weer bewust van maken; ze laten voelen hoe eenvoudig het eigenlijk is om helemaal jezelf te zijn en … Lees Meer

De beste les ooit

Na alles wat ik de laatste weken heb meegemaakt werd het tijd de klok eens even terug te draaien. Niet een paar uurtjes, maar een paar jaren. Of eigenlijk: heel wat jaren! We gaan terug naar 1988. Ik was toen 16 jaar en zat in 4 Havo. Ik moest een … Lees Meer

You, Me & the Sea

  Het zand Slaat tegen mijn voeten Enkels Stuivend In het donker Bijtend Knisperend Zout en koud Tegelijk De sterren Nog niet vallend Maar wetend Dat het vannacht Nog komen gaat Lachen Spelen Met Vrienden En pubers Eigenlijk al Te groot Te ‘volwassen’ Maar de verleiding Ook te groot Liggend … Lees Meer

Welk leven kies jij?

Welk leven kies jij?     Het brandende gevoel zit al direct achter mijn ogen. Door één zin. Eén vraag. De tranen komen, maar ik vecht er nog even tegen. “Misschien komt het wel door dat lekkere, wat zwaardere, biertje” grap ik, om er maar niet aan toe te hoeven … Lees Meer

Lubach KAN ook bij mij te ver gaan…

Okeee… Zit me op te vreten bij Zondag met Lubach.. kan er normaal altijd echt erg om lachen. Maar nu is ie (volgens mij) echt te kort door de bocht. Waarom? Arjen laat een aantal ‘voorbeelden'(eerder: karikaturen) van alternatieve genezers zien waar ik zelf nooit vrijwillig naar binnen zou stappen… … Lees Meer

2202

2202. Het lijkt er een beetje op dat het een belangrijk getal is voor me. Ik zag het eerst op nummerborden. Op zo’n nog- even-wachten-je-bent-echt-bijna-aan-de-beurt- apparaat. In Frankrijk toen ik op de auto zat te wachten die alweer kapot was. De schade? 2202 euro. Op de klok… iedere dag weer … Lees Meer

Peuter voor altijd

Ik heb er een dagje over nagedacht. Het even laten bezinken. Ga ik hier iets over delen, of niet? Je ziet het… het antwoord is ‘ja’ geworden. Ik begrijp ook dat wat ik ga schrijven reacties, vragen, misschien zelfs boosheid gaat oproepen. Mag allemaal. Waar ik je graag toe uitnodig … Lees Meer

De sloper

Hij haat de kleur rood En hij vindt ribbels in behang niet fijn En randjes aan kozijnen Splinters in de vloer Mensen die hem zomaar aanraken Geluiden; vooral die van zijn buurvrouw En daarom gilt ie er zelf soms lekker even overheen. Niemand lijkt te snappen Hoe ongelooflijk shit het … Lees Meer

De vuilniswagen

Als je 19 bent Dan is brommer rijden leuk En stoer Stiekem ook zonder helm En… Blowen Ook heel stoer Liever niet op de brommer Dat weet hij ook wel. Daar gaat ie Helmloos Iets te hard Rechtop Zodat zijn vrienden Hem goed kunnen zien Dat ene jointje Kon vandaag … Lees Meer

Just another day at ‘the office’

Maandagochtend. Ze komt heel aarzelend binnen, alsof de Kwartjes-auto voor de deur nog niet voldoende bevestigde dat ze op het juiste adres en bij het goede huis was aangekomen. “Jij moet Naath zijn… en jij dan Jeroen”. Ze grijnst terwijl ze ons allebei een hand geeft. “Kijk, dat heb ik … Lees Meer

Wachten is stom

Tijdens wachten (iets wat de laatste dagen nogal eens voorkomt… omdat garagemannen nu eenmaal blijkbaar een voorkeur voor automatenmelkkoffie en Franse dames met hele vette Mini Coopers ( en heeeule foute kledingcombinaties) hebben… En o ja: ook dat weggooien van nog gloeiende peuken vlakbij openstaande jerricans en samen bakkeleien over … Lees Meer

Panda

Wat is er nou heerlijker Dan open rijden Met 15 graden Jasje, sjaaltje Stoelverwarming Biddende roofvogel Zon die net wat roze Achter de wolken Tevoorschijn piept. Nóg heerlijker? Muziek erbij! Natuurlijk Muziek die raakt Die binnenkomt Over spiegels Bij elkaar horen Teksten zo waar 100% kloppend. Standje 28 Dreunende bas … Lees Meer

Ons nieuwe kantoor

Soms is iets ZO glashelder dat je het niet eens meer ziet. Als zo’n ruit waar je dwars doorheen kunt lopen omdat ze er niet even van die waarschuwingsstickers opgeplakt hebben. Zoiets dat echt mega-hard fluistert maar niet meer hoorbaar is door achtergrondruis, of eigenlijk misschien wel gewoon een Kwartje … Lees Meer

Zou je dat thuis ook doen?

‘FUCK YOU’ staat er op de spiegel. In HOOFDLETTERS. De achtergrond is wit met blauwe streepjes. Tandpasta. De letters zijn er met een vette vingertop in geschreven. Als ik een beetje mijn best doe zou ik de eigenaar via de vingerafdrukken kunnen vinden. De wasbak voor de spiegel wordt half … Lees Meer

Redders-instinct

Ik zie ze bijna te laat. De rode lichten die fel oplichten vlak voor me. Er wordt hard geremd, zomaar, zonder duidelijke aanleiding. Gelukkig weet ik mijn rechtervoet prima op tijd een standje meer naar links te bewegen. Van het gas naar de rem. Mijn rechterhand op de … huh? … Lees Meer

A new kind of kick

Matthew Bellamy schreeuwt het vanuit mijn speakers: “I’m looking, I’m looking, I’m looking for…Something I ain’t had before”. Het nummer gaat over steeds maar op zoek zijn naar meer, meer en ach waarom niet… nog meer! Van binnen walg ik een beetje. Niet door het liedje; de bas is vet … Lees Meer

Vrijdag 6 juli 2001

Piep piep piep… Tik tik tik tik… Ik ben niet zo goed In wachten. Mijn hoofd Doet dan een ‘hoe-maak-ik-mezelf-gek’-quiz Misschien lig je Nog 3 weken zo. Of krijg je Een kindje Waarover je Zoveel studieboeken gelezen hebt. Blind Doof Zonder armen En benen Of hoofd Of … hart. In … Lees Meer

Donderdag 5 juli 2001

Standaard controle Van mijn dikke buik Best wel, redelijk, dik In mijn ogen Maar de verloskundige Twijfelt. Mmm… Het voelt toch wat klein Je hoeft nog maar drie weken Maar het voelt klein Alsof je kindje Niet goed meer groeit. Paniek. Ongeloof. Ik doe zelfs yoga. Samen met 15 andere … Lees Meer

90

Daar zit ze In haar rolstoel Aan een ‘bar’ met nog drie anderen. Ook die zitten Te zitten. Eenlingen Op een rijtje Allemaal in hun eigen wereld. Stil Gesloten. Ze vouwt haar handen En bidt Prevelend: “Heer, vergeef me Heer vergeef me” Wel 100 keer Achter elkaar. Haar ogen starend … Lees Meer

Mijn eigen-wijzige hoofd.

Het gebeurde vorige week nog… ik ging op weg naar Sassenheim, een dorp verderop, om een geweldig mooie tekening om te laten turnen tot 25 ‘ankertjes’ voor de mensen die naar de Museumdag zouden komen. Ik moest ook nog wat boodschappen doen, dus toch maar even makkelijk met de cabrio. … Lees Meer

De eeuwige laatste

Met een fanatiek gezicht verstopt hij zijn linkerhand onder zijn rechter-oksel. En ja hoor! Natuurlijk lukt het meteen. Er knallen eersteklas, hoog niveau, superherkenbare okselscheten de kamer door. En wat ik ook probeer (“maak een soort bergje met je hand”, “hou je vingers tegen elkaar”, “de lucht moet er maar … Lees Meer

De ergste allergie ooit…

Tegen hooikoorts bestaan er goede pilletjes, homeopathisch, chemisch, noem maar op. Tegen huisstofmijt-allergie ditto. Ik heb van beiden ‘last’ en gelukkig is er iets tegen dat mij helpt. Er is alleen 1 allergie waar niets voor te krijgen is. In pilvorm in ieder geval. Ik denk en hoop dat ik … Lees Meer

Ben jij ook maar een getal?

Vandaag tijdens de 2-daagse Ineens Boosheid Onmacht Tranen zelfs 5 mensen die even schrokken En ikzelf Het hardst. Ik wist niet Dat het zo diep zat Dat die boosheid Er zo sterk kon zijn Onrecht Ongeloof Frustratie Ja. Woede. De laatste maanden Schrijf ik er vaker over IQ-cijfers Net te … Lees Meer

Laat me…

Naath stuurt mij net een verslag van een observatie die zij heeft gedaan (of ik wat tekst kon doen) van een meisje met een autisme ‘stoornis’. Prachtig hoe zij door Naath gezien wordt…dat vind ik altijd zo heerlijk om te lezen hoe zij iedereen in ‘hun zijn’ ziet. Maar dat … Lees Meer

She knows…

Niall zingt “And I want to tell you everything The words I never got to say…” Ik voel ze komen Vanachter mijn ogen Mag het even? Of blijf ik stoer, Groot Zet ik Muse weer keihard aan? (Dig down… ook symbolisch!) Blijf ik wegduwen Vechten? “(I’d) drive highways and by-ways … Lees Meer

100 puntjes

Hij is 14 jaar. Net zo oud als mijn eigen zoon. Gek op ballen, buiten zijn, springen, rennen. En waar mijn zoon Los gaat op ‘spinners’ Is hij druk Met zijn tollen. Als het spannend wordt Gaat er soms 1 Door een ruit Dolle pret Al denken zijn begeleiders Daar … Lees Meer

1 foutje op een chromosoompje…

Prader Willi. Een syndroom waarbij er een ‘klein stukje erfelijke informatie op chromosoom 15 ontbreekt’. Klinkt ingewikkeld. Tenzij je klinisch geneticus bent en weet dat er in ons land per jaar ongeveer tien kinderen (zowel jongens als meisjes) met dit syndroom geboren worden. En waarschijnlijk is het zelfs dan nog … Lees Meer

Voor alle moeders

Ze lacht Ze gromt Ze huilt Ze grijnst Ze fronst Ze zegt Ze zucht Ze zwijgt Ze vloekt Ze voelt Ze aarzelt Weet Vermoedt En uit Ze deelt Ze sluit Ze opent Grijpt Knuffelt Traant Omarmt En gilt Aarzelt Vraagt Ze noemt Kijkt aan Ze ademt in en zucht weer … Lees Meer

Durven, of moeten leven?

Wat als je niet eens zelf kunt kiezen Leven of niet Laat staan voluit. Durven of mogen. Of kunnen soms zelfs.   Wat als je bijna 10 jaar oud bent En er iets heel raars in je lijf gebeurt Iets dat de beste artsen, Je ouders, begeleiders Maar vooral jij … Lees Meer

Burnout… voor mij (en jou?) nooit meer

“Ik zit in mijn auto. Verdoofd. Duizelig. Mijn rechterhand ligt naast me op een ronde knop. Mijn linkerhand houdt iets cirkelvormigs voor me vast. Ik denk dat ik er iets mee moet, maar ik heb geen idee wat dat ‘iets’ ook alweer is. Het is warm. Het beeld voor mijn … Lees Meer

Opgelost!?

75 jaar is ze Tenminste, dat zegt de kalender Van binnen is ze 3 Hooguit. Ze woont op een groep Samen met 9 anderen 9 hele, hele Onvoorspelbare anderen. Ze grijpen haar soms ineens en dan kan ze niks terug doen Sinds een jaar lukt lopen niet meer Is ze … Lees Meer

“Jij mag niet zeuren”

Met allerliefste vriendin en taboebreker Anita (ookwel: Alie van de taboebalie) had ik een tijdje geleden een gesprek over een taboe. Het taboe dat we bespraken was die van het Scheidingsdraakje. Zo ben ik het inmiddels gaan noemen. Het was heerlijk om te horen dat iemand al helemaal door het … Lees Meer

Tranen die niet mogen

Ik kijk naar Sophie. Er glinstert iets in haar ooghoek. Het is duidelijk dat ze nog maar een heel klein ministapje verwijderd is van een volledige waterval-drama-status. In NiagaraFalls-formaat. En dan komt er een vraag. En nog een. En die ene ook nog. Sophie veegt even langs haar ogen en … Lees Meer

Kopje thee? Baby d’rbij?

“Wil jij een baby in je buik?” Ik hoor het ineens, vlak naast mijn oor en als ik opkijk schrik ik me kapot. Ik was zo gefocused op mijn routeplanner nadat ik mijn dak open had gedaan dat ik niet doorhad dat iemand ineens zijn hoofd in mijn auto had … Lees Meer

Stiekem een beetje toveren

“Beloof je dat je heel goed uitkijkt onderweg? Tot snel!” Ze roept het vrolijk, met beide armen fladderend boven haar hoofd. Haar mond loopt van haar ene oor tot aan haar andere en haar ogen leven weer. Ze straalt even. Zomaar. Het raakt me. Deze afronding van een goed gesprek … Lees Meer

Een te hoog IQ ?!

Stel je voor. Je bent 18 jaar en leren, rekenen en lezen zijn nogal lastig voor je. Er komen allerlei hulpverleners in je moeders’ huis die iets van je vinden en die zeggen dat je een ‘verstandelijke beperking’ hebt. Ze vinden allemaal dat je daarom begeleiding nodig hebt en je … Lees Meer

De stem van een bitch… in mijn hoofd! Of… in mijn bus?

“Hij meent er toch geen woord van, hoe kan hij nou zoveel van jou houden? Van JOU!?” De bitch in mijn hoofd is er ineens. Vlak na een prachtig moment, een heerlijke avond of een top-geluks-dag. Ze maakt me aan het twijfelen, wankelen, bibberen en soms zelfs klappertanden. Ijskoud is … Lees Meer

Moet inspireren nou echt iets kosten?

Daar is ie weer… zo’n advertentie van een business coach die vertelt hoe ongelooflijk bevlogen, vol passie en ‘on a mission’ ze is. Geweldig. Mooi verhaal. Beetje lang, dat wel (Ja, zelfs langer dan dit bericht!). En dan… dat addertje. Het gaat stiekem toch om meer dan alleen die passie. … Lees Meer

Hoofd- of Hartman?

Bij het woord ‘Hoofdman’ kan je (woordenboektechnisch) associaties krijgen als: iemand die de aanvoerder van een stam, partij of beweging is’ of de leider van een bende, bevelhebber of iets dergelijks. Ik bedoel ‘m anders. Net zoals ik met een ‘Hartman’ niet doel op een tuinset of een lekkere plastic … Lees Meer

Echte verbinding

Lange tijd was ik “op zoek naar verbinding”. Verbondenheid. Voelen dat de ander met mij ‘op één lijn zit’, op me reageert en me ziet, hoort, misschien zelfs ook wel voelt. Ik zocht me een slag en twee burnouts in de rondte, maar er waren maar weinig momenten van echte, … Lees Meer

Binnen naar buiten

De telefoon gaat. Onbekend nummer, 010. Als ik opneem hoor ik een stem die ik herken, ik weet alleen niet direct waarvan. Ze checkt mijn naam even (ik neem op met mijn ‘oude nieuwe’ achternaam) en vertelt dan wie ze is. De moeder van een 17-jarige jongen die ik ongeveer … Lees Meer

Wensenlijstje… en meer

En dan is het ‘ineens’ tweede kerstdag. Alleen op de bank. Na een heerlijke dag samen met de kinderen bij mijn lieve ouders, samen met mijn prachtige zus, zwager en hun kids. Even alleen. Zomaar. Het voelt fijn en klote tegelijk. Ik wilde toch rust? Ruimte? Mezelf ontdekken en zelf … Lees Meer

Mega-mini-universum

Ineens was ie er… BAF, vol in mijn gezicht. De grootste spiegel tot nu toe. Als ik niet horen wil… dan moet het blijkbaar even zo. Shakerig, wiebelig, onzeker, de grond even wat minder stevig onder mijn voeten en grote twijfel: ga ik dit überhaupt delen? Yep. Ik schrijf in … Lees Meer

Het meisje van binnen

Het gebeurt ineens. Ik klap dicht, ben bang, weet niet meer wat ik zeggen moet. Alleen maar door één simpele opmerking of blik. Het me-klein-voelen, een gevoel dat ik alles fout doe en niet goed genoeg ben. Buikpijn, misselijkheid, knikkende knieën. BAF! Het kleine meisje van binnen staat zomaar, vol, … Lees Meer

Groen

Ik zie 4 muren. Wit. Kaal. Er is geen raam. Alleen iets aan het plafond. Tegen het lawaai.   De deur is extra dik. Er zitten twee lampjes Direct naast het slot In de deur Rood en groen.   Ze pakt haar sleutelbos. “Zeker weten?” Ze kijkt bezorgd. Zal ze … Lees Meer

Held door de bocht

Held door de bocht   In de klas de jongetjes die altijd NET langs de lijntjes kleuren of de letters NET niet netjes genoeg aan elkaar schrijven De jongetjes die stiekem nog even fluisteren als de juf om stilte vraagt Die nog even dat ene balletje trappen als de pauze … Lees Meer