Alleen samen

  Ik duik in elkaar. Eén zin, twee woorden, pers ik via die kinderlijke piepstem naar buiten. “Niet slaan”. Hij reageert geschrokken, zijn blik doet bijna pijn. “Hoezo? Dat zou ik toch nooit…” Ineens ziet hij het. Begrijpt hij wie hij voor zich heeft. Zij is het. Het kleine, angstige, … Lees Meer

Moeder mogen zijn

  “I hated her because I wish I was more like her”. Een uitspraak die gedaan wordt in Grey’s Anatomy, een van mijn favoriete series. Die ene zin doet er nog even een schepje bovenop. Op het gevoel dat ik die ochtend al kreeg toen ik wakker werd uit een … Lees Meer

Lastig

“Heb het leven lief”. Elske de Wall zingt het via mijn Spotify de kamer in. Ieder woord klopt. “Wees niet bang.” Tranen. Om afscheid. En om Leven. Iedere dag, iedere seconde, ten volste. Ik doe het en vind het soms ook nog moeilijk. Dan ben ik wèl bang en dan … Lees Meer

Verdriet

Ze zitten met zijn 14-en om de grote tafel. Aanleiding is het onverwachte overlijden van een teamlid. Zomaar, ineens, niet meer wakker geworden. Het verdriet en de pijn zijn voelbaar als ik binnen kom. Ik kom eigenlijk voor iets anders. Een cliënt waar het niet zo goed mee gaat. Waar … Lees Meer

Altijd vrij

“Maar je hebt toch vakantie?” Ze vraagt het heel voorzichtig. Dan ben je toch vrij? Ik grinnik. “Ik zie wat ik doe niet als werk, dus heb ik ook geen ‘vakantie’. Ik ben altijd vrij! 🙂 ” Haar vragende blik bevestigt voor mij nog meer wat ik zei. Mijn leven … Lees Meer

Vlindermens

Hij laat de vlinder heel voorzichtig op zijn vinger zitten. Liefdevol, zachtjes en geïnteresseerd onderzoekt hij het diertje. De kleuren, motiefjes, de vorm en de structuur. “Mooi hè? Ze is er iedere dag.” En dan trots: “Ze komt speciaal voor mij.” Het ontroert me. Raakt me. Die enorme brede man … Lees Meer

Slachtoffer

Héél even heb ik bijna een beetje medelijden met haar. Ze ziet ze vanuit haar open cabrio, nèt iets te laat. Wij zagen ze al van veraf en reden er juist naartoe, gewoon voor de ‘ervaring’. We zien hoe ze een rembeweging maakt en we voelen vanaf de overkant haar … Lees Meer

Mind? Voel ‘ns!

Gewoon even zitten. Aandacht op de adem. Op het contact met de stoel, de grond… En HOPPA! Daar is mevrouwtje “Heb ik de auto wel op slot gedaan?” of “Shit, vergeet ik straks nog dat ik de boodschappen nog online moet doorgeven” weer. Weg aandacht. Frustratie. ‘ Ik wil NU … Lees Meer

(Ver)goed

“Oja… het wordt trouwens niet vergoed”. Ik zeg het terwijl ik mijn wangen rood voel kleuren. De verontschuldigingen en uitleg liggen al, vlak achter mijn tanden, klaar in mijn mond en willen eruit. Ze krijgen (gelukkig 😉 ) de kans niet. “Dat weet ik toch, dat heeft mijn zus allang … Lees Meer

Leven

“Werk jij om te leven, of leef jij om te werken?” Een vraag die mij een tijd terug, toen ik midden in mijn tweede burnout zat, gesteld werd. Heel eerlijk? Ik had geen idee. Ik vond mijn werk leuk, maar er waren ook 1001 dingen die ik nog veel leuker … Lees Meer

Gewoon, omdat ik het waard ben

Uurtje factuurtje. Omdat je het waard bent en je jezelf niet serieus neemt als je iets ‘graties’ doet. Jeuk. OK. Ik snap het. Deels. Alleen… hoe zit het met de ‘zomaar even tussendoor gesprekjes’ met de mensen die al een heel traject zijn komen doen? Die ik door en door … Lees Meer

Koude koffie

Hij is 82. Bijna doof en vergeetachtig.  Erg vergeetachtig.  Hij weet na 1 minuut al niet meer dat hij net een kop koffie op heeft.  Soms neemt hij er meteen nog een. En daarna nog eentje.  Hij kan soms 20 koppen koffie op een dag drinken. Zijn begeleiders vullen de koffiepads … Lees Meer

Wat goed gaat

“Zien jullie ook hoeveel jullie als begeleiders hebben bereikt?” Ze kijken elkaar aan. Wie gaat er iets zeggen? Het blijft stil. De manager neemt het woord. “Precies, daar mag óók wel eens naar gekeken worden! Compliment voor jullie!” Ze draaikonten wat op hun stoelen en proberen terug te blikken op … Lees Meer

Diamant

“Eigenlijk ben ik er een soort van in gerold”. Het antwoord op:“Waarom ben jij ooit begonnen met dit werk?” .“We gingen naar een open dag. Mijn zoon vond er niks aan. Maar ik dacht ineens: Dit is wat IK ga doen!” Tot die tijd verkocht ze kleding. Ze voelde precies … Lees Meer

Weten

Zorgmijder. Dat was het woord dat ze gebruikten. Een omschrijving voor iemand die weigert zorg te accepteren. De zorg die in haar geval eigenlijk zo hard nodig is en nu, door haar resolute ‘Nee, jullie komen niet meer binnen’ gevaarlijke situaties creëert. Voor haar begeleiders, medebewoners maar vooral ook: haarzelf. … Lees Meer

Samen Delen

“Enne.. wat doet dat met jullie als begeleiders?” Ze kijkt me verbaasd aan. “We hebben teamvergaderingen waarin we de cliënten bespreken”. Ik herhaal mijn vraag. Nog altijd valt het Kwartje niet. “En zorgplanbesprekingen”. “Praten jullie dan ook over hoe het met JULLIE gaat, of gaat het alleen over de cliënten?” … Lees Meer

3/3 De MENS

    Terug in de auto Mogen de raampjes open Allemaal De radio blijft uit De telefoon Staat weer Op stil   Hij voelt de vermoeidheid Tot op het bot Zijn ogen Branden Zijn mond Droog   Rotonde Hard sturen Te hard Zijn hart Slaat op hol Zweet overal Drijfnat … Lees Meer

2/3 De manager

    De koffer gaat open De das, blauw, eruit Snel, netjes Behendig De juiste knoop Keurig recht   Zijn jasje Op de achterbank Nu eigenlijk Te warm Komt goed Want binnen Staat de airco aan   Zijn loopje Is al anders Hij voelt geen zon Geen wind Zijn hoofd … Lees Meer

1/3 De Papa

  De baby huilt Een half oog op de wekker 5.27 uur Te vroeg Zij slaapt nog Ademt rustig Ze zal wel moe zijn   Héél zachtjes Eerst zijn ene voet Dan de andere Ze zucht en beweegt En slaapt rustig door De vloer kraakt Zij slaapt   Opgelucht Dat … Lees Meer

No escape

“Ze hebben even koffiepauze, je mag gewoon hier komen zitten wachten hoor!” Ik hoor haar al vanaf de gang roepen en het duurt even voor ik door heb dat ze het tegen mij heeft. Ik zie een dame van een jaar of 80, mager, compleet met stok en steunkousen. Haar … Lees Meer

1 2 3 4 5