Moet inspireren nou echt iets kosten?

Moet inspireren nou echt iets kosten?

Daar is ie weer… zo’n advertentie van een business coach die vertelt hoe ongelooflijk bevlogen, vol passie en ‘on a mission’ ze is. Geweldig. Mooi verhaal. Beetje lang, dat wel (Ja, zelfs langer dan dit bericht!). En dan… dat addertje. Het gaat stiekem toch om meer dan alleen die passie. Er worden inspiratiemomenten aangeboden, via Facebook of een ander ‘platform’… tegen betaling?!?

Ik lees het nog even drie keer (de laatste regels dan, de rest heb ik in 1 keer opgepikt, dat voelde nog goed). Het staat er echt. En zo komen er nog meer berichten; mails, oproepen via LinkedIn en Facebook, nieuwsbrieven… Ik snap er geen hol van. Helemaal niks. Mensen die zeggen dat ze vanuit liefde werken, vanuit hun hart, hun passie, hun ‘roeping’ volgen zelfs. En dan vragen ze bedragen waar mijn mond nu nog kurkdroog van open staat (kan ook de peper op mijn rosbief zijn geweest hoor, maar je begrijpt wat ik wil zeggen hoop ik).

Inspireren, motiveren, DELEN, dat gaat voor mijn gevoel altijd om wederkerigheid. Geven en weten dat er vanzelf, op het juiste moment, terug komt wat er nodig is. Of het nou gaat om betalende klanten, een leuke opdracht via een collega of een gratis foto-shoot: er komt echt altijd iets op het juiste moment de mailbox binnenvliegen. Is mijn ervaring dan.

Vind ik geld een vies woord? Nee. Helemaal niet. Ik vind alleen MIJN hart volgen, wederkerigheid, geven en energie (en ik weet heus dat geld ook energie is) veel belangrijker dan trekken, pushen, roepen dat er nog maar 1 VIP-plek is terwijl dat niet zo is en meer van dat soort zaken. Dat hele zaakje komt trouwens ook mijn neus uit inmiddels: gold, diamond en VIP-routes, allemaal aangeboden via salespages met bijna identieke opmaak qua kleuren, lettertypes en gelikte filmpjes.

Als iemand een volgende stap op zijn of haar pad wil zetten, dan is er toch maar ÉÉN route; en dat is  wat deze persoon nu het hardst nodig heeft? En dat kan toch gewoon binnen twee weken, wat zeg ik: soms zelfs twee DAGEN al bereikt worden? Als ik zelf een vraag heb en op zoek ben naar een antwoord, dan kan ik toch niet een beetje met droge ogen gaan zitten kiezen tussen 3, 6, of 9 maanden begeleiding al dan niet met een ‘live’ ontmoeting (Jeeej! Ik mag iemand ‘live’ ontmoeten!)? Dan wil ik gewoon die ontmoeting, van hart-tot-hart en liefst vandaag of morgen al!

Ik schrijf dit niet om anderen af te vallen, een ego-klets-praatje te houden, te ‘labelen’, of mezelf beter te vinden dan anderen. Juist niet. Iedereen moet vooral lekker doen wat hij of zij wil. Tuurlijk! Ik verbaas me alleen maar. En dat mag ook, toch?

Ik ben zelf tevreden en heel blij als ik mensen een duwtje in de rug, schop onder de kont of gewoon even een knuffel kan geven en er voor ze mag zijn. Als ik ze helemaal, puur mag zien en meemaken en voelen. Grotendeels gratis en voor niets ook nog. Ik vraag alleen geld voor de dingen waarvoor ik zelf ook kosten moet maken (trainingslokatie, maaltijden en zo) en echte, PERSOONLIJKE 1-op-1 trajecten. Die zijn altijd kortdurend en ‘live’. Ik heb er gewoon een fijn ‘bijbaantje’ naast waarin ik ook weer ECHT naar mensen mag kijken; daarvan wordt de huur en de rosbief betaald.

Passie, inspireren, er zijn en iemand niet laten vallen na afloop. Daar geloof ik in. En daarom ben IK nou eenmaal hier. Simpel. Ik hoef geen miljoenen. Zelfs geen tonnen. Hooguit een regenton, best handig met dit weer. Ik wil een fijn leven leiden en dat doe ik ook. Vooral door er, vrijblijvend, liefdevol en onvoorwaardelijk te zijn voor anderen en voor mezelf. Men noemt dat ook wel eens ‘gelukkig zijn’ . Easy Peasy.

Hoe kijk jij hiernaar?

 

XX

Naath

Laat een Reactie Achter